‘Bloed, AHHrrGh, BLOED!!!’ / 5

– ‘Hahahahahaaa…!’
Enter Toni en zijn schaduw Jean. Brallend, onvast, in goeie doen. De ene schop, de ander brult. De ander slaat, de ene gilt. Altijd net niet raken, of net wel, soms iets harder dan bedoeld maar dit zijn taaie venten.
Jean is me onbekend; Italo-Belg Toni ken ik van de eerste nacht: de ex-bokser met de enorme handen…

 

– ‘Pak ne keer mijn onderbroek!’
Jean trekt Toni’s trui aan de col open en zoekt. De rode onderbroek verschijnt uiteindelijk van tussen zijn broeksriem.
– ‘Dash! Riek maar!’
Ze snuffelen allebei.
– ‘Aandoen, aandoen!’
Jean schikt de onderbroek op Toni’s hoofd, die laat betijen en er een passende kop bij trekt.
– ‘Hei!!! Wakker worden, juffrouw!’ schreewt Toni tegen de jonge Aziatische die ongelukkig genoeg post heeft gevat een aantal stoelen verder.
Arm kind. Ze doet alsof ze slaapt, houdt haar ogen stijf gesloten om aan Toni’s aandacht te ontsnappen. Walter roept iets onnozels en krijgt Toni zodoende weg van het meisje. Bewust gedaan, weet ik zeker. Walter is een sociale kerel. Ondanks zijn torenhoog drankprobleem, is het een hartelijke, vriendelijke vent. En net als de twee andere protagonisten van vanavond, absoluut niet dom…

Toni weet feilloos dat ik Trui ben, en nochtans was ie de vorige keer, maanden geleden, ladderzat.
– ‘G’et nen uitgroei’, merkt hij even terloops op. Sja, voor omfloerste bewoordingen moet je hier niet zijn.
– ‘Ik ga mijn onderbroek aandoen’.
Hij zet zich alweer pal naast het meisje, en manoeuvreert de onderbroek over zijn jeansbroek. Allerlei bobbels voor en achter, zo ziet het eruit. Gelach, en nog een ronde verse blikjes. Verwonderd dat ik niets wil drinken, halen ze uiteindelijk de schouders op.
– ‘Wacht, ik neem een foto!’
De fotograaf wordt gefotografeerd, op Toni’s dure GSM. Maf, hoe komt hij aan zo’n ding?
Later op de avond wordt door een omstaander gesuggereerd dat de mannen stelen en in louche zaakjes zitten. Kleine dingen dan, want voor het grote drinken ze veel teveel.
– ‘Allez hoe kan dat anders dat die gasten voortdurend op café gaan!? Elke dag! Drinken op café! Verschillende keren, en geen beetje!’

Bij Ludwina, het 24/7 café waar Alex ’s nachts werkt, mogen ze niet meer binnen. Het olijke duo heeft er het raampje van het toilet meermaals met de blote vuist uitgeslaan, en toen het glas vervangen werd door plexi en ze daar een nieuwe uitdaging in hadden gezien, werd het een driedubbel laag vezelplaat en vlogen ze finaal buiten.

Gent, donderdag 12 januari 2012 – nacht 4

Tags: , ,

No comments yet.

Leave a Reply

*

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.