Archive by Author
Kheder, Amangol and Mohammad Amin

‘Party my friends’ / 6 (end)

            Eerst versmelt het met mijn droom maar dan dringt het helder tot me door: er wordt geveegd op ons terras! Dat kan er maar een zijn. ‘Kheder is er!’ fluister ik naar het hoge bed. We springen in onze kleren en stuiven naar buiten. Het antwoord op al mijn […]

Louise Firouz when we first met her in 2007.

L’heure bleu / 5

            We wachten op de geplande avond met Kheder. Die aan de telefoon gezegd had dat hij kwam – ‘I come’ en weliswaar niet ‘diner at my home’ – en na drie uur nog steeds niet materialiseert. De avond kruipt loom verder. Een na een zijn de mannen en jongens […]

Louise Firouz riding her horse on an old photograph.

De adem van een huis / 4

              Meer dan een week na mijn eerste passage met Joksie, komen Gaea en ik tegen zevenen aan op de ranch, en bellen Kheder in losse woorden waarvan ik weet, of toch kan vermoeden dat hij ze begrijpt. Het antwoord is helaas onduidelijker. Hij zegt: ‘You in GTS? I […]

After having talked motorbikes for a bit and Kheder saying they use their bike all the time, I couldn't help but express my concern about the helmetless riders in Iran. Mohammad Amin, his nine year old son, promptly jumped to his feet and proudly walked in with the family's 'casque'.

Panj ۵ is de mooiste / 3

              Maar als, zoals zo vaak in Iran, taal ontbreekt dan worden de taruf-regels dubbel lastig. Een dikke week eerder hadden Joksie en ik al vijf nachten op de ranch gelogeerd. Avond na avond werden we uitgenodigd bij Kheder en zijn familie, en tekens weer werd het boeiend en […]

West-Vlaanderen meets Golestan / 2

            Het begrip ‘taruf’ verdient uitleg. Je kan er uitgebreide exposés over vinden op het www; dit is mijn verklaring. Taruf is een stelsel van complexe Iraanse beleefdheidsregels. In dorps West-Vlaanderen en vast ook elders bij ons, als je te gast bent voor een etentje bijvoorbeeld bij je nieuwe schoonouders, […]

Traangas doet niet tranen / 2 (end)

              Traangas bijt, brandt, vreet, gist, snijdt. Overal waar die smerige gaswolk op neerslaat. En het schroeit in een ademteug je luchtpijp dicht. Mijn eerste ervaring was er geen om over te doen. Naief en belachelijk onvoorbereid als ik was, dacht ik 1. ver genoeg uit de buurt te […]